Ritigala-berg

  

Ritigala is een berg in het midden van Sri Lanka die een oud boeddhistisch klooster herbergt. De ruïnes en rotsinscripties van het klooster dateren uit de 1ste eeuw v.Chr. Het ligt 43 km van de oude kloosterstad Anuradhapura.

De berg Ritigala bestaat uit vier pieken die steil oprijzen uit de omliggende vlakte. De berg is 6,5 km lang en is verdeeld in noordelijke en zuidelijke blokken door de Maha-Degala kloof. De hoogste piek is Ritigala Kanda in het zuidelijke blok.

Op 766 meter boven zeeniveau en ongeveer 600 meter boven de omliggende vlaktes, is Ritigala de hoogste berg in het noorden van Sri Lanka. De moderne naam Ritigala is afgeleid van de oude naam Arittha Pabbata, wat 'De angstaanjagende berg' betekent, genoemd in de Mahavamsa.

Zijn hoogte is groter dan die van andere bekende bezienswaardigheden in de noordelijke centrale vlaktes, waaronder Sigiriya, Dambulla en Mihintale. Het belang van dit topografische kenmerk ligt in de abrupte steilheid van het massief, de beboste hellingen en het vochtige microklimaat dat op de top voorkomt.

Klimaat

De bergen vangen vochtige winden op en veroorzaken orografische neerslag, waardoor de bergen vochtiger zijn dan de omliggende laagvlakten. Tijdens de noordoost-monsun (december tot februari) ervaart Ritigala de hoogste neerslag in de hele droge zone.

Het vochtige microklimaat van Ritigala is een uniek fenomeen in de noordelijke centrale vlaktes, binnen het oude gebied van Sri Lanka bekend als Wewu Bandi Rata, wat 'land van regenwaterreservoirs' betekent.

Het klimaat op de top staat in sterk contrast met het klimaat aan de voet van de berg. Het is koeler in vergelijking met het hete en droge klimaat van de omliggende regio. Mist en bewolking tijdens de zuidwest-monsun veroorzaken een hoge condensatie van waterdamp, waardoor de grond vochtig blijft, zelfs wanneer de omliggende vlaktes te maken hebben met droogte.

Ritigala Strikte Natuurreservaat

Ritigala is een strikt natuurreservaat van 1.528 hectare. Het werd op 7 november 1941 opgericht en wordt beheerd door de afdeling wildlife bescherming van Sri Lanka samen met de bosbouwafdeling.

Legenden

Er zijn veel legendes verbonden aan Ritigala. Een mysterieuze overtuiging heeft betrekking op krachtige medicinale kruiden die zich nabij de top van de berg bevinden. Een kruid genaamd Sansevi wordt verondersteld de kracht te hebben om een lang leven te geven en menselijke ziekten te genezen. Volgens de legende wordt alle vegetatie in Ritigala beschermd door de Yakkas, de beschermgeesten van de berg.

De eerbiedwaardige professor Walpola Sri Rahula Maha Thera, een boeddhist monnik en professor in geschiedenis en religies, merkte op dat de term Yaksa verwijst naar bovennatuurlijke wezens die respect verdienen. Het kan ook verwijzen naar pre-boeddhistische inheemse gemeenschappen van Sri Lanka.

Een andere legende zegt dat prins Pandukhabaya werd geholpen door de Yakkas tijdens zijn gevechten tegen zijn acht ooms aan de voet van Ritigala. Een ander verhaal verwijst naar een duel tussen twee reuzen, mogelijk Yakkas, genaamd Soma en Jayasena. Soma werd gedood in het duel, terwijl Jayasena een legendarische figuur werd.

De Legende van Lord Hanuman en Ritigala

Volgens de populaire overtuiging vloog Lord Hanuman ooit over Ritigala terwijl hij een stuk van een Himalaya-berg met medicinale kruiden droeg. Hij vervoerde de berg naar Lanka om een zeldzaam kruid te verkrijgen dat nodig was om het leven van prins Lakshmana, de broer van Lord Rama, te redden. Tijdens deze reis wordt aangenomen dat een stuk van de berg op Ritigala is gevallen.

Deze legende wordt vaak gebruikt om de ongebruikelijke vegetatie die op de top van Ritigala wordt gevonden te verklaren, die verschilt van de typische droge zoneflora die op de lagere hellingen en omliggende vlaktes te vinden is.

Een ander verhaal beschrijft Hanumans eerdere bezoek aan Lanka terwijl hij op zoek was naar Sita, de echtgenote van Lord Rama, die door koning Ravana was ontvoerd. Volgens de legende gebruikte Hanuman Ritigala Kanda als een lanceerpunt voor een grote sprong naar Zuid-India.

De Ruïnes van het Oude Klooster van Ritigala

De ruïnes van het Ritigala-klooster bevinden zich aan de oostkant van de berg aan de voet van de kloof die de hoofdtop van de noordelijke bergkam scheidt. De ruïnes bestrijken een gebied van ongeveer 24 hectare. Het kloostercomplex begint dicht bij het reservoir dat bekend staat als Banda Pokuna.

Dit oude reservoir is een indrukwekkend voorbeeld van vroege techniek, met een dam die een omtrek van ongeveer 366 meter vormt. De bouw van het reservoir wordt traditioneel toegeschreven aan koning Pandukabhaya. Er wordt aangenomen dat het reservoir diende als een rituele badplaats voor bezoekers voordat ze het klooster binnengingen.

De indeling van het badreservoir, de ingangruïnes en de paden suggereert dat grote aantallen gelovigen het klooster in het verleden bezochten. Deze rituele benadering is vergelijkbaar met de traditie in Kataragama, waar pelgrims beginnen met een reinigingsbad voordat ze religieuze offers brengen.

Door de rand van het reservoir te volgen, komt men bij een stroompje en een reeks steile treden die omhoog leiden naar een prachtig aangelegde stenen weg. Dit geplaveide pad, ongeveer 1,5 meter breed, slingert door het bos en verbindt de belangrijkste gebouwen van het klooster. Het pad is gemaakt van in elkaar grijpende stenen platen, met circulaire rustplatformen op intervallen geplaatst.

Steenbruggen, Verhoogde Platforms en Binnenplaatsen

Het klooster bevat dubbele platformstructuren die bekend staan als Padhanaghara, die kenmerkend zijn voor bosklosters. Soortgelijke structuren zijn te vinden op plaatsen zoals Arankele en andere bosklosters in de buurt van Anuradhapura.

Deze structuren bestaan uit verhoogde platforms die zijn gebouwd met grote stenen ondersteuningsmuren en die zijn verbonden door stenen bruggen. De platforms waren waarschijnlijk overdekt en verdeeld in kamers die werden gebruikt voor meditatie, lesgeven en religieuze ceremonies.

Dichtbij de ruïnes zijn aanwijzingen voor een kloosterziekenhuis waar medicinale kruiden werden bereid. Maalstenen en grote stenen ayurvedische oliebaden zijn nog steeds zichtbaar op de site.

Het belangrijkste stenen pad gaat verder door het bos, langs uitkijkpunten die via paden te bereiken zijn die zich tussen enorme boomwortels slingeren. Er is ook een kunstmatige waterval die is gemaakt door een stenen plaat tussen twee rotsen te plaatsen.

Verder langs het pad bevinden zich verzonken binnenplaatsen met enkele van de grootste dubbele platformstructuren in het kloostercomplex. Een platform bewaart nog steeds de resten van pilaren die ooit een gebouw ondersteunden, terwijl een ander groot platform dicht bij dezelfde binnenplaats staat.